Participation Culture in 2020

Toekomstscenario

Leonie van den Brink

Klas adv 3a

Minor theorie

De inhoud en identiteit van het gehele co-creation en de participerende consument zal in 2020 groots verschillen van hoe dat nu het geval is.

Participation Culture 2009/2010 is een cultuur waarin de consument een actieve rol aanneemt in het ontwikkelingsproces van producten en ook in de communicatie krijgen zij steeds vaker inspraak en/of invulling in de communicatie van merken.

De drijfveer van de ontwikkeling van de Participatie Cultuur is dan de ontwikkeling van de technologie en dus internet geweest. Mensen kunnen onderzoek doen naar een product, ze kunnen globaal hun mening delen en ook kunnen zij hierdoor direct communiceren met een merk en dichter bij het merk staan.

Evenwijdig aan deze technologische mogelijkheden is dus er een ontwikkeling gaande bij de consument. Zij zijn onderdeel van de Generation C volgens trendwatching.com. Generation C, met de C van Content. Samen maken zij van het internet een ongelofelijke bron van informatie, beelden, nieuws en meningen.

Aan de grote invloed die nieuwe technologie heeft gehad, ontleen ik ook grotendeels mijn verwachting van de verandering in de rol van de consument in Advertising. Als de technologie in de komende jaren nog meer mogelijkheden biedt aan de actieve consument, dan moet de advertising en de participerende rol van consument en merk ook gaan evolueren.

Een visie uit 1996 van Marsall McLuhan op de invloed van de komst van internet op de advertising, was de dat het immens grote advertising-gebeuren rondom een product alleen nog maar verder zal groeien naar mate het internet meer mogelijkheden gaat bieden. Hij ziet het zelfs zo ver gaan dat de productprijs uiteindelijk geheel kan verdwijnen en de mensen die bereidt zijn te betalen voor het ontvangen van advertising het product gratis ontvangen. 'It is quite conceivable to me that a juice franchise could stop charging for its beverage altogether and simply give it away to people who pay to receive the advertising.'

Wat voor mij erg opvallend is aan de 'hype' van de prosument is dat de consument gretig is naar eigen input, een stem in de wereld van de advertising. Na een tijdperk waarin zij als een passieve consumenten werden behandeld/benaderd lijkt het zo te zijn dat deze rol velen hen niet past en graag een andere actieve houding willen aannemen. Maar is dit een blijvende ontwikkeling?

Mijn onderzoeksvraag gaat dan ook over het voortbestaan van de participerende consument in deze drukke tijden. Ik zette mijn vraagtekens bij de gewilligheid van de consument nadat de hype doodgebloed is om nog deel te nemen aan co-creation projecten. Dit omdat het veel tijd kost om een prosumer te zijn, blijft de eer nog wel beloning genoeg?

Wat ik nog belangrijker vind; moeten we dat ook willen?

Wij zullen hier dus mee om moeten leren gaan. En dat hebben we ook al gedaan. Er zijn al vele toepassingen in de communicatie geweest die gebruik maken van de gretigheid van de participerende consument. Neem nou Lego, die door de grote hoeveelheden input van de producenten een nieuw leven heeft gekregen. Door zich totaal open te stellen voor de consument, werd de binding die ze hebben met het merk vele malen groter.

Belangrijk is dat trendwatching onderstreept dat niet daadwerkelijk iedereen nuttige dingen zal publiceren. Er is wel een talent voor nodig om goed gebruik te maken van de aangeboden content en mogelijkheden. Iets dat zij ook aanstippen is het feit dat er degelijk wel mensen zijn die dat talent hebben. En wij als professionals hebben dus steeds meer concurrentie dat zich ontwikkeld en van zich laat horen via het internet.

Wat ik op dit moment vind is dat met de 'nieuwe' rol van de consument een grote hype is ontstaan en iedereen zich wil gaan neerzetten als prosumer. En dat is waar wij, de mensen die het vak het beste kennen voor moeten waken. Daarom zie ik ook gebeuren dat in 2020 de prosumenten mensen zijn die talent hebben. Ze zijn gefilterd door de jaren heen, en een ieder die zichzelf een presumeer mag noemen heeft zich bewezen. De talentloze zullen dus niet als een serieuze stem worden genomen in participerende praktijken.

Er zijn nu al verschillende kanttekeningen bij de nieuwe rol van de consument.

Andrew Keen vind: De professionele input wordt overspoeld door amateuristische visies en uitingen die de maatschappij verzwakken. Maar de boodschap van Eric von Hippel is duidelijk anders: fabrikanten die de creativiteit van hun klanten niet inzetten, moeten zich eens goed op het achterhoofd krabben.

Beide hebben een punt, dat zie je ook in mijn voorspelling dat een prosument zeker zal blijven bestaan, maar niet in de vorm van de grote massa.

Als conclusie kan ik stellen dat wij als Advertisers nooit de controle moeten verliezen over het eindresultaat van bijvoorbeeld een co-creation concept. Wij zijn en blijven de proffesionele ontwerpers die het kaf van het koren moeten scheiden van de aangeleverde content door de consumenten. Er zijn talentvolle consumenten die werkelijk iets kunnen bijdragen, maar ook zijn er mensen die dat talent niet hebben.

Een aantal mensen zullen gewend raken aan de nieuwe rol als prosument en velen anderen zullen afhaken in de actieve houding doordat ze geen zin meer hebben of gewoonweg door gebrek aan talent er geen eer en trots als beloning meer uithalen. Het zal nooit helemaal wegraken in de menigte maar ik geloof dat alleen de ware en talentvolle prosumenten aanzien krijgen van ons. Er ontstaan in de loop van de jaren als het ware gradaties van prosumenten en een upgrade moet worden verdiend door bewezen potentie en talent. Over 10 jaar zal deze ontwikkeling compleet zijn en dan is de identiteit van de presumeer geheel anders dan nu.

Copy opdracht in 2020 uitgevoerd

De opdrachten die ik bij Copywriting heb gemaakt zijn moeilijk te vertalen naar een co-creation campagne en naar de toekomst. Ik heb dus een campagne gekozen die een lichte vorm van co-creation in zich heeft. En dit heb ik belangrijker gemaakt.

De campagne zoals hij was in 2009:

Eerbetoon aan het tijdperk van de gevallen plu's.

De gedachte van de campagne is om de mensen, met een plechtige knipoog, afscheid te laten nemen van het tijdperk van de gevallen omklappende plu's. Door ze werkelijk afscheid te laten nemen van de oude paraplu's wil ik de mensen klaarmaken voor plu 2.0, een Senz Umbrella. Pay-off: Senz Umbrellas, stormachtig sterk.

Een ieder kent het wel, bij regenachtige dagen zitten de vuilnisbakken op straat vol met gedumpte paraplu's die het tijdens een harde rukwind het voor gezien houden. Het moment dat je een nat pak krijgt bij windkracht 2, 3 is het moment waarop de ergernis aan de slechte kwaliteit van paraplu's op zijn toppunt is.

Dit is het moment waarmee ik de campagne van Senz Umbrellas wil gaan starten met een outdoor actie.

Tijdens stormachtige dagen worden er in de grote steden, waar veel mensen met openbaar vervoer reizen en dus hoogstwaarschijnlijk een paraplu bij zich hebben, grote dumpbakken geplaatst voor kapotte paraplu's. bij deze bakken worden de mensen droog gehouden door een aantal opgestelde Senz Umbrellas. Diverse groottes, kleuren.. Bij de bakken en de Senz Umbrellas staat een bordje waarop de volgende tekst is ingegraveerd:

Aju kapotte paraplu

Omdat wij de overvolle prullenbakken met omgeklapte paraplu's haast niet meer uit het straatbeeld weg kunnen denken bij een gemiddelde Hollandse stortbui, willen we symbolisch en gepast afscheid nemen van de kapotte plu. Want met de nieuwe paraplu's van Senz Umbrellas zullen wij voortaan droog blijven in mee en tegenwinden van zelfs 100 km per uur!

Schrijf je creatiefste eerbetoon en gedachte aan de omklappende paraplu's en win een echte Senz storm paraplu.

Lever jouw 'aju kapotte paraplu' gedachte in op ajukapotteparaplu.nl en kijk hoe de komst van de onomklapbare stormparaplu de prullenbakken in tijden van noodweer zal verlichten.

Senz Umbrellas, stormachtig sterk.

Verder worden er bij deze plekken tijdelijke drooghouders namens Senz uitgedeeld. Dit zijn ingepakte poncho's waarbij een kaartje zit met de actie uitgelegd en de website waar zij de eerbetoon kunnen inleveren. Op de Poncho staat de pay-off van Senz Umbrellas. De winnende tekstjes maken ook kans om op de radio te komen, mensen mogen het zelf komen inspreken!

Op de site kunnen mensen de Senz Umbrellas bekijken, ook de uitleg van het nieuwe design, en ze worden door gelinkt aan de echte website.

De hoeveelheid bakken bepaald het opvallende effect aan de actie. Daarom is een oplossing voor het budget om de actie grootschalig te houden in de grote steden en dit de ene week in Utrecht, daarna in Amersfoort.. Etc.

Met de ingezamelde 'overleden' plu's kun je op een festival, evenement een indrukwekkend groot kunstobject maken. Hierbij kunnende de hulp vragen van beeldend kunstenaars. De boodschap wordt tevens hier groot bij vermeldt.

Met het kunstobject maak je jouw design standpunt direct, het is nou eenmaal een design object.

Andere ideeën om de actie verder uit te bouwen is om een gedenkpunt te maken van de plu's. Wederom nemen wij afscheid van deze kapotte paraplu's in het straatbeeld.

De radiocommercials zijn gevuld met voorbeelden van grappige eerbetuigingen en afscheidsspeeches van de omklappende plu's die kunnen bestaan uit de beste inzendingen. Waarna de storm paraplu van Senz wordt geïntroduceerd.

De campagne aangepast naar 2020:

Hoe de opdracht anders moet worden uitgevoerd naar aanleiding van mijn toekomstvisie is dat de inzendingen van de niet benoemde en erkende prosumers wel door elkaar te bekijken zijn, maar alleen die door de prosumers gemaakte inzendingen worden gebruikt in de campagne. Dit om als merk wel de goede identiteit en tone-of-voice te bereiken.

Crowdsourcing

Crowdsourcing is het uitbesteden van werkzaamheden aan een internetmenigte. Een andere benaming voor prosument dus. Ook dit gaat uit van de macht van het massa bereik dor internet.

Crowdsourcing, een term bedacht door Jeff Howe, een Amerikaanse schrijver en journalist voor het toonaangevende technologieblad Wired. De term is een combinatie van crowd (massa) en outsourcing (uitbesteden). Oftewel: uitbesteding aan de massa.

http://www.depers.nl/economie/243132/De-massa-weet-het-beter.html

De menigte levert vrijwillig een bijdrage in de losse uurtjes aan een dienst of product. De kracht van crowdsourcing ligt in de onwaarschijnlijke hoeveelheid kennis van de massa waaruit je kunt putten. De motivatie van de crowds komen bijna altijd voort uit de eer die te behalen is.

Bijvoorbeeld Tomtom fietsroutes:

Een aantal provincies zijn een TomTom met fietsroutes aan het ontwikkelen omdat een routeplanner specifiek voor fietsers nog niet interessant is.

Voor deze manier van crowd sourcing werken ze voor de TomTom fietsroute met een zogeheten wiki. Vijfhonderd vrijwilligers hebben het bestaande kaartenmateriaal aangevuld met hun eigen fietsroutes in het gebied. Ze corrigeren elkaars fouten op de website of voegen informatie toe. Er zijn al verschillende fietsroutes gps die je met je TomTom op de fiets kan fietsen. De Tom Tom fiets heeft hiermee de Fietsvakantie Trofee 2008 gewonnen. Deze Trofee wordt jaarlijks uitgereikt aan een in het oog springend project dat een drempel wegneemt voor recreatieve fietsers.

De TomTom op de fiets stelt fietsers in staat thuis een fietsroute uit te stippelen naar eigen voorkeur. De fietsroute TomTom kan vervolgens worden uitgeprint of op een gps-systeem worden gezet.

De Fietsersbond wilde in 2009 alle provincies hebben aangesloten op de fietsroutes TomTom. Of dit helemaal gelukt is weet ik niet maar de fietsplanner staat wel op de website van de Fietsbond en bevat op dit moment alle fietsroutes in de provincie Utrecht. De provincies Gelderland, Friesland en Drenthe werken nu ook al aan de planner voor fietsroutes.

in deze trant ook:

De ANWB zorgde voor de kaarten van de fietsplanner. Deze waren echter nog niet geschikt voor de fiets. Kleine, cruciale gegevens als fietsbruggetjes, zandwegen en pontjes stonden er niet altijd op. Het bedrijf dat de fietsplanner ontwikkelde kwam op het idee een proef te doen met vrijwilligers van de Fietsersbond.

Zij controleerden de fietspaden. Via een beheersapplicatie konden ze zelf informatie op de website toevoegen. Zo ontstond er via co-creation betrouwbaar kaartmateriaal.

Prahalad en Ramaswamy over de prosument

Consumenten zijn tegenwoordig goed geïnformeerd en maken deel uit van allerlei netwerken waarin ze contact hebben met andere consumenten en met bedrijven. Tegelijk geeft de consument zijn ervaringen zelf vorm en bepaalt voor een groot deel zelf de waarde van beschikbare diensten en producten. Deze actieve houding en de technologische mogelijkheden tot interactie met anderen maken dat de consument in feite samen met bedrijven nieuwe waarde creëert. Prahalad en Ramaswamy beschrijven in hun boek 'De toekomst van concurrentie', de belangrijkste voorwaarden om het proces van gezamenlijke waardecreatie te laten slagen.

Echte innovatie schuilt volgens de auteurs in de geïndividualiseerde ervaringscultuur van de consument, ook wel experience economy genoemd. Zij geven in het tweede deel van het boek aan hoe bedrijven hun leiderschap en organisatie kunnen vernieuwen om de toekomstige concurrentiestrijd te winnen.

Battle of concepts

Co-creatie: studenten denken mee

Op de website Battle of concepts zijn bedrijven en overheidsinstanties op zoek naar innovatieve ideeën voor allerlei soorten vraagstukken. De co-creatie is exclusief voor studenten en net afgestudeerden tot en met 30 jaar.

Een 'battle' is een vraagstuk van een bedrijf of overheidsinstantie. De deelnemers strijden om het beste idee en/of oplossing. Hiermee kunnen ze tot 5.000 euro aan prijzengeld winnen. De deelname is gratis. De indiener van het vraagstuk kiest de 20 beste concepten uit. Deze 20 deelnemers krijgen dan allemaal een deel van het prijzengeld.

http://www.battleofconcepts.nl/

co-creation tekening

De site swarmsketch.com nodigt bezoekers uit om mee te werken aan een tekening. Iedere sitebezoeker mag een lijn toevoegen van maximaal 100 pixels.

Het idee om met meerdere mensen te werken aan een tekening is overigens niet nieuw. De onderstaande video laat zien hoe co creation tekenen gaat: geen discussie of uitleg en om beurten tekenen.

http://swarmsketch.com/

http://www.youtube.com/watch?v=VNnjGalunck

Lego en Participatie cultuur

Lego is een mooi voorbeeld van een traditioneel bedrijf dat, zich in relatief korte tijd, co-creation eigen heeft gemaakt.

Co-creation is momenteel een essentieel onderdeel van het bedrijf, hierbij maken ze gebruik van een gigantische community, die inmiddels meer dan 2,5 miljoen leden heeft. Met deze leden ontwikkelen ze relaties. Dat zijn ook personen die hun inkomen halen uit activiteiten met legostenen. Bijvoorbeeld een professioneel Lego artiest die in opdracht allerlei kunstwerken maakt.

Verder is er een online magazine Brick Journal dat vrijwilligers schrijven en door ongeveer 50.000 personen wordt gedownload.

Consumenten mogen hun eigen ontwerpen uploaden waarbij Lego de beste in productie neemt, een uitgestreken voorbeeld van prosumers . De uitverkorenen krijgen dan een procent over de verkopen. Per week worden er meer dan 3.000 ontwerpen geupload. En ze worden elk jaar beter dan de voorgaande, dat laat mij blijken dat of de consumenten leren en worden beter in ontwerpen, of de talentvolle inzenders zijn degene die er eer uit halen en dit doorzetten waardoor zij zich ontwikkelen tot een professionele en gespecialiseerde producent.

Daarbij is lego een kinderspeelgoed, maar volwassen hebben dankzij internet ontdekt dat er andere volwassen zijn die ook van Lego houden. Vroeger dachten ze dat ze de enige waren en hielden het zogezegd geheim. De participatie van volwassenen in deze community is dan ook gestegen.

http://www.lugnet.com/~1495/brickjournal

Auteursrecht en Participatie Cultuur

Met de tussenkomst van een prosument, of de gewone consument, bij invullingen van campagnes is er een belangrijke zaak voor ons als ontwerpers op te helderen. Wie heeft het auteursrecht bij de uitingen, de consumenten, de opzetter en bedenker van het project of worden de auteursrechten maar in het midden gelaten? Hier wordt nog niet erg over uitgeleid in de wettelijk vastgelegde regels, dat is iets dat wel moet veranderen.

Dit is een site over auteursrecht. Daarbij wordt ook gezegd dat mede door auteursrecht mensen creatief blijven.

http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagnaam=auteursrecht

Om het te betrekken tot mijn minor copywriting:

'Tekstschrijver, journalist: Freelance tekstschrijvers hebben zelf het auteursrecht op hun teksten, ook al hebben zij die tegen betaling en in opdracht geschreven. Deze auteursrechten kunnen wel in licentie worden gegeven of overgedragen worden aan de opdrachtgever, eventueel onder andere (financiële) voorwaarden. U moet altijd, liefst schriftelijk, goed vastleggen wat u precies overdraagt aan de opdrachtgever en wat hij dus met uw teksten mag doen: publicatie in alleen het jaarverslag, onbeperkt gebruik in uitgaven van de opdrachtgever, de oplage en dergelijke. U verleent alleen uw rechten voor dat wat u concreet vastlegt. U kunt bezwaar maken als iemand anders de titel van uw werk verandert of doet alsof het door iemand anders is geschreven. Er rust geen auteursrecht op een geheel eigen schrijfstijl. Iedereen mag andermans stijl of methode gebruiken of zich erdoor laten inspireren.'

Coca Cola en de jonge prosumers onder ons.

Een groot merk als Coca Cola blijft niet achter met het laten participeren van zijn consumenten. Echt participeren kun je het misschien niet noemen, maar het gevoel van participeren wordt wel gecreëerd door een tool aan te bieden waar zij samen een identiteit van het merk vormen.

Hierbij gaat het, volgens mij, grotendeels om de jonge consumenten feeling te laten krijgen met het merk. Ooit kan de trouwe groep volgers, die Coca Cola als de echte cola beschouwt zonder ook maar even te denken aan de andere vele merken, 'uitsterven' en de kinderen van nu willen zij graag alvast binden aan Coca Cola als het echte cola merk.

Ook krijgen zij insight informatie over de bezigheden van de doelgroep, de beleving eventueel.

http://www.facegroup.co.uk/case-study-coca-cola-insight-community

Marshall Mcluhan advertising in de toekomst

Interview Marshall McLuhan 1996

Op de vraag of het internet advertising zal veranderen volgens hem antwoordde McLuhan dat het immens grote advertising gebeuren rondom een product alleen nog maar verder zal groeien met de komst van internet.

Hij ziet het zelfs zo ver gaan dat de productprijs uiteindelijk geheel kan verdwijnen en de mensen die bereidt zijn te betalen voor het ontvangen van advertising krijgen het product gratis. 'It is quite conceivable to me that a juice franchise could stop charging for its beverage altogether and simply give it away to people who pay to receive the advertising.'

Hij gaat hierin zelfs zo ver dat hij de mogelijkheid ziet dat in plaats van het geval dat advertising een product promoot, het product de advertising gaat promoten. Hier komt hij op terug met de opmerking dat het eigenlijk zo kan worden dat het product de consument gaat promoten.

Hij wil hiermee zeggen dat rond een product er zo veel wordt gebouwd aan een imago door middel van advertising, dat het product gebruik van een consument uiteindelijk zijn identiteit weerspiegelt en hij er ook op vast wordt gepind. Communities zullens zelfs gevormd worden op basis van de geconsumeerde producten.

Het is erg verfrissend om een gedachtegang te lezen die zo ver gaat in de absurde ontwikkelingen van de maatschappij en advertising. En hoe absurd hij wel mag zijn in zijn voorspelling of vermoeden, hij heeft in grote lijnen al aardig gelijk gekregen. En ik ben benieuwd in hoeverre wij als advertisers dit voor elkaar krijgen, het is gewoon hardcore advertising die dat zou kunnen veroorzaken. Neemt de consument dan toch niet als de nieuwe prosumer het heft in handen of blijven wij uiteindelijk aan het roer?!

'It would appear that instead of the advertising promoting the product, the product promotes the advertising. But that is not exactly right. Actually, the product promotes the consumer. The advertising gives the group of consumers its identity and raison d’etre, and with a little bit of priming the group then begins to interact and entertain itself. The existence of the community of consumers gives other individuals (who are alerted by the advertising) an inducement to participate.

The anxiety of the outsider can be overcome by consuming the product, at which point he automatically becomes part of the community. I am quite certain the product could never be eliminated entirely, but, again, it could be given away for free to people who purchase the advertising.'

http://aether.com/archives/marshall_mcluhan_interview.html

Do It Yourself

De prosumer met al zijn gretigheid heeft ook de kans om een eigen design op verschillende producten met beide handen aangenomen.

Sinds een tijd is het 'hot' om consumenten de kans te bieden om hun producten te een eigen look te geven en zo een uniek product te hebben.

Een voorbeeld hiervan is Nike met zijn sneakers.

Tot aan de kleuren, de gebruikte materialen.. Alles kun je zelf samenstellen naar je eigen smaak en dit met alle schoenen in de Nike collectie.

En nike is niet het enige merk dat heeft gemerkt dat de behoefte hieraan groot is. Ook al geloof ik zelf dat de overdreven hype van het customisen al lang is overgewaaid blijven de mogelijkheden bestaan.

Face

Face is een bedrijf dat een markt ziet in de Participation Culture. Zij hebben zich als specialist ontwikkeld om de consumenten en merken samen te laten werken en zo beide profijt te hebben van de aangeboden content en feedback.

Ik zou ze kunnen beschrijven als de koppelaar tussen de presumeer en een merk.

Zij zeggen zelf over het bedrijf: 'What We Do: Face uses co creation to enable the direct and active involvement of consumers with brands to deliver a range of insight, strategy, innovation and planning objectives.'

Hun visie: 'We have a fundamentally different way of looking at consumers: We believe that they should be treated as active equals rather than as passive respondents in the brand marketing process. By giving consumers more active and direct responsibility in our research, innovation and planning approach we are able to help brands stay much closer to their consumers ever changing needs. It also means we are able to create better insights, product ideas and social media strategies; dramatically speed up the innovation process and radically reduce the cost of new product development .'

Hierbij zie je dat de prosumer er is en klaar is om zijn rol in de 'zakelijke' wereld in te nemen.

Wikipedia

Wikipedia is een pure vorm van een bron van informatie die geheel door de prosumer en het internet is ontstaan.

Samen hebben zij de meest uitgebreide en een betrouwbare online encyclopedie gevormd met de kennis die een ieder heeft. Een wisselwerking tussen prosumer die elkaar aanvullen en of verbeteren bij de aangeleverde content.

Singalong T-Mobile

T-Mobile Sing-along is in mijn ogen ook een vorm van co-creation. Alleen is de consument voor de experience niet bewust van hun rol hierin.

Een ander model dan de producers die zelf merken aanspreken met commentaar over het product en of dienst.

Er werden veel microfoons uitgedeeld op een groot en druk station en zo onstond een plein vol zingende mensen. Het gevoel dat zij onverwacht en ter plekke creëerden is uiteindelijk ook wat zij willen uitdragen. Voor de mensen zelf is deze experience een unieke ervaring en zij doen dan ook mee uit eigen wll.

Maar de daadwerkelijke inhoud van een filmpje dat de massa bereikt via een virale werking op het internet is altijd al het hoofddoel bezig. Daarnaast heeft T-Mobile dit zo ver uitgewerkt in de gefilmde reacties en de voorbereidingen die op internet verschenen.

Deze manier van participation van de consument hebben zij ook een keer gedaan met dezelfde bedoeling; dansen in een groot station. Vanzelf gaan de mensen meedoen en dat gevoel en die wisselwerking gebruiken zij om een punt te maken.

Op deze manier vind ik Participatie Culture goed toegepast in de Advertising. Het is voorbereid en de mensen nemen deel, maar wel op de manier zoals het bedoeld is.

Aantal filmpjes (uitgebreid, kort, dansen, reacties..):

http://www.youtube.com/watch?v=orukqxeWmM0 : uitgebreid

http://www.youtube.com/watch?v=AGiqKYIgAp4&feature=channel

http://www.youtube.com/watch?v=VQ3d3KigPQM&feature=channel

http://www.youtube.com/watch?v=9Jv6rHJiNhQ&feature=channel

Post Secrets

Frank Warren maakt kunst van andermans geheimen. Hij nodigde mensen uit hun geheim aan hem per brief of kaart te vertellen. Zijn brievenbus stroomde vol met kleine en grote, verdrietige, sneue en confronterende geheimen. De kunstenaar publiceert de kaarten met de geschreven geheimen op internet en heeft ze gebundeld in een boekje, postsecret. Ook hebben de geheimen aan de muur van het museum voor Communicatie gehangen in den haag.

Zijn product, zijn kunst is dus aangeleverd door de mensen, maar hij verwerkt ze in zijn visie/project.

http://hobby.blogo.nl/2009/08/16/geheimen-vertellen-per-briefkaart/

Visies Andrew Keen en Eric von Hippel

Visies over Participation Culture:

Door het beschrijven van twee uiteenlopende vsies over de Participation Culture hoop ik de voor- en nadelen van het begrip voor mij als ontwerper te doorgronden en zo een basis te vormen voor een toekomst scenario van de advertising. Want wat we allemaal weten: de wereld van advertising is veranderd en gaat veranderen. Wat betekent dat voor ons als advertisers?

Meningen die hieronder besproken worden: Eric von Hippel vs. Andrew Keen.

Eric von Hippel:

Wat Eric von Hippel, in tegenstelling tot Andrew Keen vindt van de mogelijkheden die ons als 'amateurs' worden geboden is een goede kans voor de basis van onze samenleving om zichzelf te ontwikkelen. Dit in het uiten van bijvoorbeeld een visie op het werk van 'professionals', het ontwikkelen van de eigen kunnen en dit ook te publiceren. Het heeft volgens hem een positieve impact op de algemene ontwikkeling van onze samenleving en dus ook ons als ontwerpers.

In zijn boek: 'Democratizing Innovation' heeft hij geanalyseerd hoe die vrije individuen innovatie tot stand brengen. De traditionele innovatieve de researchafdeling levert, moet zeker niet afgeschreven worden, maar een nieuwe vorm is in opkomst volgens hem. Omdat de gebruiker daar een centrale rol in speelt, spreekt hij van democratisering van de innovatie.

Tien tot veertig procent van de consumenten (ook bedrijven die klant zijn) brengt veranderingen aan in gekochte producten. Een deel van die klanten vormen de 'lead uiers'. De aanpassingen die zij bedenken zijn te zien als een vorm van innovatie. Een bruikbare input volgens von Hippel.

Zij ondernemen hun actie omdat ze niet tevreden zijn met alle eigenschappen van het product, dat immers meestal uitgaat van de wensen van de gemiddelde klant. Ook doen ze de aanpassingen liefst zelf, want dan weten ze zeker dat hun eigen belang prevaleert. Fabrikanten komen vaak pas achter het bestaan van deze innovaties als de klant zich meldt met een order voor het aangepaste product. En dat is jammer, want het kan ook anders.

De boodschap van von Hippel is duidelijk: fabrikanten die de creativiteit van hun klanten niet inzetten, moeten zich eens goed op het achterhoofd krabben.

Von Hippel biedt een aantal methoden om die mobilisatie te regelen.

Denk niet bij een aangeleverde opmerking dat deze te specifiek is voor diegene zijn situatie, maar doe er wat mee. En geef klanten een koolkit om zelf mee te ontwerpen.

bron: http://christianjongeneel.nl/art_boek06.shtml

Andrew Keen:

Andrew Keen laat er geen gras over groeien, Participation Culture is volgens hem een gevaarlijke ontwikkeling voor de samenleving.

Hij zegt zelfs: 'Nu internet de kinderschoenen is ontgroeid en we meer en meer in de Web 2.0-fase terechtkomen, worden ook de gevaren van die ontwikkeling steeds duidelijker. En die zijn niet gering. Het gaat om niets minder dan de radicale vernietiging van onze cultuur. In de vakgebieden die voorheen door professionals werden bevolkt, banjeren nu amateurs rond die, niet gehinderd door enige kennis, hun meningen verkondigen in blogs die de plaats lijken in te nemen van kranten.'

Hij is stellig in zijn bewering dat de amateurs de aanvoering van professioneel, goed werk en meningen zullen tegenhouden en overspoelen met onnodig gebazel.

Wat door hem als schuldige wordt aangewezen van deze vreselijke ontwikkeling zijn de internet mogelijkheden. De professionele input wordt overspoeld door amateuristische visies en uitingen die de maatschappij verzwakken. 'Iedere aap met een computer en een internetaansluiting kan een blog in de lucht brengen waarop hij boeken en films recenseert en gerenommeerde schrijvers, acteurs, wetenschappers en politici schoffeert. Als we er niet voor waken, resten ons, volgens Keen, slechts de wanstaltige producten van amateurs en zal de cultuur van de apen overheersen.'

Inleiding onderzoek Participation Culture

Wat is de oorsprong van Participation Culture?

Participation Culture is een cultuur waarin de consument een actieve rol aanneemt in het ontwikkelingsproces van producten en ook in de communicatie krijgen zij steeds vaker inspraak en/of invulling.

De oorsprong van de Participation Culture ligt bij de ontwikkeling en de toegang tot technologie zoals het internet. Mensen kunnen onderzoek doen naar een product, ze kunnen globaal hun mening delen en ook kunnen zij direct communiceren met een merk. Het blijft volgens mij dus niet alleen bij de ontwikkeling van technologie, maar ook is er een ontwikkeling gaande bij de consument. Ze zijn actief bezig met het opzoeken van informatie en deze kennis te vormen naar een eigen mening vanuit hun eigen achtergrond.

Volgens een artikel op frankwatching.com: 'Online informatie delen en op een informele manier van elkaar leren is de kern van de Participation Culture. De nieuwe participatie cultuur speelt een belangrijke rol bij de persoonlijke ontwikkeling van jongeren. Wie niet meedoet loopt het risico op een kennis- en leerachterstand.'

http://www.frankwatching.com/archive/2008/03/14/klaar-voor-de-participation-culture/

Met de mogelijkheden die het internet de consument geeft is ook een nieuwe generatie geboren volgens trendwatching.com. Generation C, met de C van Content. Samen maken zij van het internet een ongelofelijke bron van informatie, beelden, nieuws en informatie.

Volgens trendwatching zijn er twee drijvende krachten die deze ontwikkeling mogelijk maken. Dat is de creatieve behoefte van de consument om zich te uiten. Met de komst van het internet is het erg toegankelijk, en daarmee ook laagdrempelig geworden, om dingen van jezelf te laten zien aan een grote massa. De technologie en programma's die nieuwe mogelijkheden geven om dingen te creëren zijn ook goedkoper en toegankelijker geworden en een ieder kan hiervan gebruik maken.

http://trendwatching.com/trends/GENERATION_C.htm

Wat voor mij hieraan opvalt is dat de consument gretig is naar eigen input. Na een tijdperk waarin zij als een passieve consumenten werden behandeld, werden benaderd lijkt het zo te zijn dat deze rol velen hen niet past en graag een andere actieve houding willen aannemen. Daarom is het nu aan ons om deze Participation Culture te erkennen en de consument actief te laten creëren, produceren en te participeren.

Wij als ontwerpers en creatieven zullen hier dus mee om moeten leren gaan. En dat hebben we ook al gedaan. Er zijn al vele toepassingen in de communicatie geweest die gebruik maken van de gretigheid van de participerende consument.

De manier waarop een merk de consument benaderd is dus drastisch veranderd. Je zet hen op een belangrijke plaats in de boodschap. Zoals bij Canon, hier spreken zij de consument direct aan als de filmmaker en fotograaf. 'Professional digital photography is no longer just for the professionals.'

Ze laten niet de consument werkelijk participeren, maar ze gebruiken de gedachte hiervan wel om de consument aan te spreken. Aantal filmpjes waarin dit naar voren komt:

http://www.youtube.com/watch?v=liz_0itZB-U&feature=PlayList&p=01E9EB785ACEB07E&index=1&playnext=2&playnext_from=PL

Xingtone.com heeft de mogelijkheid gecreëerd voor de consument om een eigen ringtone in te laten composers. Hier zie je dat het participerende deel ook daadwerkelijk het product dat zij kopen vormt. Het enige dat ze aanbieden is de technologie waardoor zij zelf het te kopen product maken.

Waarin de artikelen op trendwatching.com en frankwatching.com het beide over hebben, wellicht vanuit een ander perspectief, is dat de gebruiker van de aangeboden content en wel moet weten toe te passen tot iets nuttigs.

Zie frankwatching.com: ' De nieuwe generatie is sneller, maar niet slimmer. Verschillende onderzoeken naar de informatievergaring en -verwerking door jongeren komen tot dezelfde conclusie; de Google Generatie is een mythe. In werkelijkheid is er geen sprake van informatie experts maar bestaat er juist een sterke behoefte aan scholing in vaardigheden die nodig zijn om vooruitgang te boeken in de digitale informatiemaatschappij. Komt die scholing er niet dan voorzien sommigen een Participation Gap.'

In het artikel kaarten zij aan dat ook al zijn de jongeren snel in het vergaren van informatie, de stap om deze nuttig te verwerken is een vaardigheid die vaak mist. Scholing is nodig om zo deze Participation Culture te laten doorstromen in een ontwikkeling van de maatschappij.

Zie trendwatching.com: 'Don't get us wrong: superior tools and no talent still equals useless content. GENERATION C is and will continue to create heaps and heaps of crap which, at best, will be appreciated only by inner-circle friends and family.

However, when Canon (see above) tells consumers that its products 'leave one difference between you and a professional. They get paid', they're kind of behind already: talented members of GENERATION C actually DO get paid, as their stories, their observations, their articles, their pictures, their songs, and their books are noticed and bought by niche audiences, as well as (increasingly) by mass-media moguls eager for real-time, original content.'

Trendwatching onderstreept hier dat niet daadwerkelijk iedereen nuttige dingen zal publiceren. Er is wel een talent voor nodig om goed gebruik te maken van de aangeboden content en mogelijkheden. Iets dat zij ook aanstippen is het feit dat er degelijk wel mensen zijn die dat talent hebben. En wij als professionals hebben dus steeds meer concurrentie dat zich ontwikkeld en van zich laat horen via het internet.

Voor mij als ontwerper zijn dit belangrijke opmerkingen, we moeten nooit de controle verliezen over het eindresultaat van bijvoorbeeld een co-creation concept. Wij zijn en blijven de profesionele ontwerpers die het kaf van het koren moeten blijven scheiden van de aangeleverde content door de consumenten. Er zijn talentvolle consumenten die werkelijk iets kunnen bijdragen, maar ook zijn er mensen die dat talent niet hebben.

We moeten leren omgaan met de ontwikkelingen van de consument met het maken van communicatie, de doelgroep is namelijk veranderd.