Visies over Participation Culture:
Door het beschrijven van twee uiteenlopende vsies over de Participation Culture hoop ik de voor- en nadelen van het begrip voor mij als ontwerper te doorgronden en zo een basis te vormen voor een toekomst scenario van de advertising. Want wat we allemaal weten: de wereld van advertising is veranderd en gaat veranderen. Wat betekent dat voor ons als advertisers?
Meningen die hieronder besproken worden: Eric von Hippel vs. Andrew Keen.
Eric von Hippel:
Wat Eric von Hippel, in tegenstelling tot Andrew Keen vindt van de mogelijkheden die ons als 'amateurs' worden geboden is een goede kans voor de basis van onze samenleving om zichzelf te ontwikkelen. Dit in het uiten van bijvoorbeeld een visie op het werk van 'professionals', het ontwikkelen van de eigen kunnen en dit ook te publiceren. Het heeft volgens hem een positieve impact op de algemene ontwikkeling van onze samenleving en dus ook ons als ontwerpers.
In zijn boek: 'Democratizing Innovation' heeft hij geanalyseerd hoe die vrije individuen innovatie tot stand brengen. De traditionele innovatieve de researchafdeling levert, moet zeker niet afgeschreven worden, maar een nieuwe vorm is in opkomst volgens hem. Omdat de gebruiker daar een centrale rol in speelt, spreekt hij van democratisering van de innovatie.
Tien tot veertig procent van de consumenten (ook bedrijven die klant zijn) brengt veranderingen aan in gekochte producten. Een deel van die klanten vormen de 'lead uiers'. De aanpassingen die zij bedenken zijn te zien als een vorm van innovatie. Een bruikbare input volgens von Hippel.
Zij ondernemen hun actie omdat ze niet tevreden zijn met alle eigenschappen van het product, dat immers meestal uitgaat van de wensen van de gemiddelde klant. Ook doen ze de aanpassingen liefst zelf, want dan weten ze zeker dat hun eigen belang prevaleert. Fabrikanten komen vaak pas achter het bestaan van deze innovaties als de klant zich meldt met een order voor het aangepaste product. En dat is jammer, want het kan ook anders.
De boodschap van von Hippel is duidelijk: fabrikanten die de creativiteit van hun klanten niet inzetten, moeten zich eens goed op het achterhoofd krabben.
Von Hippel biedt een aantal methoden om die mobilisatie te regelen.
Denk niet bij een aangeleverde opmerking dat deze te specifiek is voor diegene zijn situatie, maar doe er wat mee. En geef klanten een koolkit om zelf mee te ontwerpen.
bron: http://christianjongeneel.nl/art_boek06.shtml
Andrew Keen:
Andrew Keen laat er geen gras over groeien, Participation Culture is volgens hem een gevaarlijke ontwikkeling voor de samenleving.
Hij zegt zelfs: 'Nu internet de kinderschoenen is ontgroeid en we meer en meer in de Web 2.0-fase terechtkomen, worden ook de gevaren van die ontwikkeling steeds duidelijker. En die zijn niet gering. Het gaat om niets minder dan de radicale vernietiging van onze cultuur. In de vakgebieden die voorheen door professionals werden bevolkt, banjeren nu amateurs rond die, niet gehinderd door enige kennis, hun meningen verkondigen in blogs die de plaats lijken in te nemen van kranten.'
Hij is stellig in zijn bewering dat de amateurs de aanvoering van professioneel, goed werk en meningen zullen tegenhouden en overspoelen met onnodig gebazel.
Wat door hem als schuldige wordt aangewezen van deze vreselijke ontwikkeling zijn de internet mogelijkheden. De professionele input wordt overspoeld door amateuristische visies en uitingen die de maatschappij verzwakken. 'Iedere aap met een computer en een internetaansluiting kan een blog in de lucht brengen waarop hij boeken en films recenseert en gerenommeerde schrijvers, acteurs, wetenschappers en politici schoffeert. Als we er niet voor waken, resten ons, volgens Keen, slechts de wanstaltige producten van amateurs en zal de cultuur van de apen overheersen.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten